Blog

Een maand inlogtijden en een ontslag op staande voet

Johan Antonissen
Achter op een zwevend eiland werkt iemand thuis op een laptop, met het kantoor verderop. Op het plein staat een groot vel met een maand in- en uitlogtijden en een loep ervoor. Iemand wijst ernaar, met de vraag: ingelogd = gewerkt?

Er is weer discussie over thuiswerken. Werkgevers willen een minimale bezetting op kantoor. Over zo’n afspraak kun je prima praten. Er speelt alleen ook een andere vraag mee. Hoe weet je wat iemand thuis doet?

Het antwoord lijkt voor het oprapen te liggen. Elke keer dat een medewerker inlogt op het netwerk, staat dat in een logbestand. In juli oordeelde de kantonrechter in Den Haag over een werkgever die precies daar ging kijken.

Wat er gebeurde

Een technologiebedrijf met twintig medewerkers had iemand in dienst voor de financiën en de IT. Hij mocht deels thuiswerken. Dat was zo afgesproken, mede vanwege de zorg thuis.

Zijn leidinggevende sprak hem in de zomer van 2025 aan op slordigheden en op onregelmatig thuiswerken. Hij antwoordde dat de werkdruk flink was opgelopen. Het beoordelingsformulier van december klonk anders: “Ga zo door!” Per 1 januari kreeg hij een loonsverhoging.

In februari 2026 kwamen er twee herinneringen binnen. De accountant wachtte op stukken en het CBS op een vragenlijst. Het bedrijf schrok daarvan. Zonder iets tegen hem te zeggen haalde het zijn in- en uitlogtijden van de afgelopen maand uit de server. Volgens de werkgever bleek daaruit dat hij minstens 29 uur te weinig had gewerkt.

Drie dagen later volgde een gesprek. Hij wist niet waar het over ging. Aan het eind was hij op staande voet ontslagen.

Wat de rechter ervan vond

Het ontslag hield geen stand. Twee redenen springen eruit.

De eerste gaat over het onderzoek zelf. Inlogtijden zijn persoonsgegevens van de medewerker. Een werkgever mag ze voor controle gebruiken als hij daar een gerechtvaardigd belang voor heeft. Dat had dit bedrijf volgens de rechter niet. Het thuiswerken was toegestaan en kon dus geen reden zijn. Twee algemene herinneringsbrieven waren te mager voor een heimelijk onderzoek. Kort daarvoor had de werknemer nog een goede beoordeling gekregen. Het thuiswerkbeleid zei bovendien niets over controle van inlogtijden. Hij hoefde er dus ook niet op te rekenen.

Wat me het meest bijbleef is de verklaring van de leidinggevende op de zitting. Het bedrijf had bewust geen gesprek gevoerd. Het was bang dat de werknemer zijn gedrag dan zou aanpassen. De rechter schreef daarover:

“Deze verklaring is opmerkelijk omdat het aanpassen van mogelijk niet correct gedrag toch juist het doel van de werkgever zou moeten zijn (geweest).”

Ik moest die zin twee keer lezen. Als je wilt dat iemand zijn uren maakt, is het toch prima als hij dat na één gesprek gaat doen? Het bedrijf koos voor heimelijk meekijken. Volgens de rechter is juist die keuze het bedrijf te verwijten.

De tweede reden gaat over wat een logbestand eigenlijk laat zien. Een extern bureau telde achteraf 27 uur. De rechter nam aan dat offline werken die uren niet allemaal verklaart. Toch is inloggen iets anders dan werken:

“Het in- en uitloggen kan echter niet zonder meer gelijk worden gesteld aan het begintijd en de eindetijd van de door [eiser] verrichte werkzaamheden.”

En 27 uur in vierenhalve week komt neer op iets meer dan een uur per werkdag. Volgens de rechter is dat geen structureel te weinig werken. Het bedrijf had kunnen volstaan met een lichtere maatregel.

De rekening: een billijke vergoeding van € 60.000, ongeveer zes maanden salaris. Daarbovenop een vergoeding van € 11.544,34 voor de onregelmatige opzegging, de transitievergoeding van € 12.066,95 en de proceskosten.

Als je kantoordagen gaat invoeren

Een nieuwe afspraak over kantoordagen is een goed moment om ook de rest op te schrijven. Wat verwacht je van iemand die thuiswerkt? Wanneer moet hij bereikbaar zijn?

Zet in het thuiswerkbeleid ook welke gegevens je bekijkt als je wilt kunnen controleren. Schrijf erbij wanneer je dat doet en wie ernaar kijkt. Een medewerker die dat vooraf weet, kan er rekening mee houden. Een ondernemingsraad moet met zo’n regeling instemmen (artikel 27 van de Wet op de ondernemingsraden).

Begin bij twijfel over iemand met een gesprek. Dat is ook wat de rechter verwachtte. Een logbestand laat zien wanneer iemand was ingelogd. Wat hij in die tijd deed en wat hij buiten het netwerk deed, staat er niet in. Dat hoor je alleen van de medewerker zelf.

Het bedrijf had op 1 januari nog een thuiswerkbeleid vastgesteld. Daarin stond niets over het controleren van inlogtijden.

Bron: Rechtbank Den Haag, 7 juli 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:18633.

Geschreven door Johan Antonissen van Privacy in Bedrijf.

Meer lezen?

Bekijk onze andere artikelen of neem contact op als je vragen hebt.